توی این مسیر زیر زمین قدم زدم، با اینکه توی مسیر درست بودم شک داشتم و میخواستم کسی جلوی راهم سبز نشه که منو از مسیر منصرف کنه. یه روز ریشه گلی رو دیدم که رفته بود بالا. باید خودشو میدیدم. من حالا هنوز توی مسیرم، ولی روی زمینم.
روالاً مینو
16:0
۱۴۰۴/۱۰/۱۳
برچسب:
نویسنده: شیوا جعفری